Eylülde en az 226 işçi iş cinayetlerinde hayatını kaybetti: 9 aylık bilanço 1.736’ya ulaştı

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi’nin (İSİG) 7 Ekim 2026 tarihli raporuna göre 2026’nın ilk dokuz ayında en az 1.736 işçi iş cinayetlerinde yaşamını yitirdi. Eylülde ölenlerin sekizi çocuk, 21’i kadındı.

Beş aydır 200’ün üzerinde

İSİG Meclisi, raporlarını çıkarmaya başladığı 2013’ten bu yana ilk kez beş ay üst üste 200’ün üzerinde işçi ölümü kaydetti. Yılın en yüksek rakamı 228 ile haziranda görüldü. Eylülün 226’lık toplamı, ayın 30 gün olduğu varsayıldığında günde ortalama 7,5 işçiye denk geliyor (hesaplama bize ait).

En çok ölüm inşaat ve tarımda

Ölenlerin 194’ü ücretli (işçi ve memur), 32’si kendi nam ve hesabına çalışan (çiftçi ve esnaf). Sektörlere göre 79 sanayi, 54 inşaat, 48 hizmet ve 45 tarım işçisi hayatını kaybetti. Tarımda dokuz orman işçisi ve altı çoban da öldü.

Ölüm nedenleri: trafik, düşme, göçük

Servis ve trafik kazalarının yüzde 61’i taşımacılık ve tarımda, yüksekten düşmelerin yüzde 61’i inşaatta yaşandı. Ezilme ve göçük ölümlerinin yüzde 58’i tarım ve inşaatta, yüzde 38’i sanayide gerçekleşti.

Çocuklar, kadınlar, göçmenler ve deniz işçileri

Ölen çocuk işçilerin beşi 14 yaş ve altında, üçü 15-17 yaş aralığında. İSİG, bu yıl en az 66 çocuk işçinin çalışırken öldüğünü belirtiyor ve MESEM modelini çocuk emeğini ucuz ve güvencesiz biçimde üretime katan bir yapı olarak eleştiriyor. SGK istatistiklerinde kadın işçi ölümleri yüzde 2 iken İSİG’in eylül verisinde bu oran yüzde 9; Meclis, farkı sigortasız tarım işçiliğiyle açıklıyor.

62 şehirde ve altı ülkede

Eylülde iş cinayetleri Türkiye’nin 62 şehrinde ve altı ülkede (kısa süreli çalışmaya gidilen ya da Türkiye menşeli şirketlerde çalışılan ülkeler) kayda geçti.

“Yoksullaşma da bir iş güvenliği sorunu”

İSİG, eylülde yayımlanan 2027-2029 Orta Vadeli Program’ı değerlendirdiği raporunda, reel gelirlerin gerilediği koşullarda işçilerin uzun mesaiye, ikinci işe ve kayıt dışı çalışmaya zorlandığını, artan işsizliğin tehlikeli koşullara itiraz gücünü zayıflattığını savunuyor ve yoksullaşmanın işçi sağlığı sorunu olarak ele alınmasını istiyor.